ชาร์ลส ฟอร์ท (Charles Fort)

     กลับมาพบกับอีกครั้งครับ อัพเดทกันอีกครั้งนึง คราวนี้ขอพาไปรู้จักกับบุคคลในวงการเรื่องลึกลับปริศนากันอีกหนึ่งท่านครับ ชายผู้นี้มีนามว่า ชาร์ลส ฟอร์ท (Charles Fort) นักเขียนและนักวิจัยปรากฏการณ์เหนือธรรมชาติชาวอเมริกัน บุคคลที่บุกเบิกยุคสมัยปรากฏการณ์เรื่องลึกลับและนำมาเขียนเป็นหนังสือตี พิมพ์ให้สาธารณะชนได้รับรู้กันในวงกว้าง ถ้าพร้อมแล้วเราไปติดตามชีวประวัติแบบคร่าวๆ ของเขาเลยครับ ว่ามีความเป็นมาแบบไหน
     ชาร์ลส ฟอร์ท เกิดที่เมืองอัลบานี รัฐนิวยอร์ค ประเทศสหรัฐอเมริกา ฟอร์ทมีชีวิตอยู่ในระหว่างปี ค.ศ.1874 – 1932 ในวัยหนุ่ม ฟอร์ทได้ผจญภัยไปหลายที่ ไม่ว่าจะเป็นตอนใต้ของทางสหรัฐ สก็อตแลนด์ อังกฤษ แอฟริกาใต้ ในปี ค.ศ.1896 หลังจากที่ได้ผจญภัยไปเกือบรอบโลก สุดท้ายฟอร์ทก็กลับมาใช้ชีวิตที่ลอนดอน แต่งงานมีชีวิตครอบครัว ทำงานเป็นนักเขียนอย่างที่เขาตั้งใจมาโดยตลอด แต่งานนักประพันธ์ก็ไม่ได้ราบรื่นอย่างที่เขาคิด นิยายเพียงเรื่องเดียวจากในสิบเรื่องของเขาได้รับการตีพิมพ์ และไม่ประสบความสำเร็จเท่าไหร่นัก

ชาร์ลส ฟอร์ท

      ต่อมาในปี ค.ศ.1915 ฟอร์ทได้เขียนหนังสือขึ้นมาอีกสองเล่ม เป็นนิยายวิทยาศาสตร์ เกี่ยวกับดาวอังคารและโลก คราวนี้งานของเขาได้เตะตา ธีโอดอร์ ไดร์เซอร์ (Theodore Dreiser) นักประพันธ์ที่มีชื่อเสียงในยุคนั้นคนหนึ่ง และพยายามจะช่วยให้งานทั้งสองนี้ตีพิมพ์สู่สาธารณะให้ได้ แต่ก็เหมือนฟ้ากลั่นแกล้งครับ เมื่องานของเขากลับไม่ได้รับการตีพิมพ์เหมือนเดิม แต่แล้วโชคชะตาก็พลิกผันอีกครั้ง ในปีค.ศ.1919 เมื่อหนังสือ The Book of The Damned ของฟอร์ทได้รับการตีพิมพ์ด้วยความช่วยเหลือของ ไดร์เซอร์ หนังสือเล่มนี้เป็นเรื่องที่ว่าด้วยเรื่องปรากฏการณ์เหนือธรรมชาติ ที่ไม่สามารถอธิบายได้ด้วยเงื่อนไขทางวิทยาศาสตร์ในสมัยนั้น ฟอร์ทได้รวบรวมเก็บเอาไว้ในสมัยที่เขาออกผจญภัยไปยังที่ต่างๆ หนังสือเล่มนี้ฮิตถล่มทลายทันทีครับ ทำให้ฟอร์ทรู้แล้วว่าเขาควรจะทำงานออกมาในแนวไหน

โลลองจระเข้ยักษ์ : ข่าวสารอัพเดต

     จากคราวก่อนเคยนำเสนอเรื่องของ เจ้าโลลอง กันไปบ้างแล้ว คลิกอ่านกันได้ ที่นี่ ครับ คราวนี้จะมาอัพเดตข่าวของเจ้าจระเข้ยักษ์สัญชาติฟิลิปปินส์ตัวนี้กันหน่อยครับ

      เมื่อประมาณต้นเดือนกันยายน ได้มีการจับจระเข้น้ำเค็มตัวผู้ขนาดใหญ่ที่สุดได้เท่าที่มีเคยมีการบันทึก เอาไว้เป็นประวัติการณ์ ได้จากเมืองบูนาวัน (Bunawan) จังหวัดอะกุซาน เดล เซอร์ (Agusan del sur) แหล่งที่มีจระเข้น้ำเค็มขนาดยักษ์ชุกชุมแห่งหนึ่งของประเทศฟิลิปปินส์ ในภายหลังได้ตั้งชื่อเจ้าจระเข้ยักษ์นี้ว่า เออร์เนสโต โลลอง เพื่อเป็นเกียรติแก่พรานจระเข้ผู้ที่ทำการล่าเจ้าโลลองตัวนี้ แต่ได้เสียชีวิตไปก่อนที่จะจับมันได้ โดยจะต้องใช้จำนวนคนกว่า 30 คนและเวลากว่า 3 สัปดาห์ ในการจับเจ้าโลลองตัวนี้ครับ

รูปร่างสวยงามสมส่วนจริงๆ ครับ

Funny Photo Click 9 - Movie Posters

      พบกันภาพน่ารัก ดูแล้วอมยิ้มกันอีกครั้งครับ มาถึงตอนที่ 9 กันแล้ว สำหรับตอนนี้มีชื่อว่า Movies Posters ครับ ก็เป็นโปสเตอร์ภาพยนตร์ที่แต่งด้วยโปรแกรมโฟโต้ช็อป ดูแล้วก็ทำได้เนียนดี ก็เช่นเคย ดูกันพอเพลินๆ พร้อมแล้วเชิญรับชมกันได้ครับ

Beauty and the Beast งานนี้เบลล์เจองานหนักหน่อยครับ

ฉลามตาเดียว (Albino Cyclops Shark)

      บทความนี้ขอนำเสนอสารคดีสัตว์โลกผู้น่ารัก ก็ว่าเข้าไปนั่นครับ เรื่องเล่าคราวนี้เป็นคิวเรื่องของฉลามครับ ไม่ใช่ฉลามธรรมดา แต่มันเป็นฉลามเผือกตาเดียวครับ น่าสนใจทีเดียวใช่มั๊ยละครับ ถ้าสนใจก็ติดตามอ่านกันได้เลยครับ

    ฉลามตาเดียว (Albino Cyclops Shark) นั้นถูกโพสภาพครั้งแรกลงในเฟซบุ๊ค (ทันสมัยซะด้วย) ของชมรมตกปลา Pisces Fleet Sportfishing Blog ครับ และไม่กี่เดือนต่อมา มันก็กลายเป็นฟอร์เวิร์ดเมลล์ส่งต่อกันไปเรื่อยในโลกไซเบอร์ในเวลาต่อมา ในตอนแรกก็ไม่มีใครใส่ใจ คิดกันว่ามันก็เป็นเพียงของปลอม เหมือนอย่างสัตว์ประหลาดสารพันชนิดที่ถูกส่งต่อมากันอย่างดาษดื่น ในรูปแบบของฟอร์เวิร์ดเมลล์ทั่วไป แต่คราวนี้เป็นอะไรที่แตกต่างออกไปครับ เมื่อสมาชิกคนหนึ่งของ เวบได้ออกมายืนยันว่า เจ้าฉลามเผือกตาเดียวตัวนี้เป็นของจริง!!

ดูแล้วเหมือนยักษ์ตาเดียวครับ

โมอาย รูปสลักหินปริศนาบนเกาะอีสเตอร์ (Moai, Easter Island Statues)

     สวัสดีกันอีกครั้งครับ ช่วงนี้เหตุการณ์น้ำท่วมบ้านเราก็ยังคงอยู่ในช่วงที่ต้องเฝ้าระวังกันอยู่ ก็คงต้องมีสติ ตั้งอยู่ในความไม่ประมาทละนะครับ ก็ขอเอาใจช่วยผู้ที่ประสบภัยให้ผ่านเหตุการณ์นี้ไปให้ได้ด้วยดี เอาล่ะครับ มาเข้าเรื่องของบทความครั้งนี้ดีกว่าครับ อัพเดตคราวนี้ขออนุญาตพาทุกท่านไปไกลถึง เกาะอีสเตอร์ (Easter Island) กันเลยทีเดียว โดยที่เกาะนี้มีรูปสลักหินขนาดยักษ์ที่เรียกกันว่า “โมอาย (Moai)” อยู่ ครับ ถ้าอยากรู้เรื่องราวของโมอายว่าคืออะไร เป็นเพียงรูปสลักหินธรรมดาหรือสิ่งที่ชนเผ่าราปานุยสร้างขึ้นบูชาและปกป้อง พวกเขาจากภัยธรรมชาติ หรืออะไรก็แล้วแต่ ถ้าพร้อมแล้วก็เชิญติดตามอ่านกันได้เลยครับ

    

     โมอายเป็นหินภูเขาไฟขนาดใหญ่สลักเป็นรูปร่างคนบ้าง หน้าคนบ้าง ตั้งอยู่รายรอบไปทั่วบริเวณเกาะอีสเตอร์ในทะเลแปซิฟิคตะวันออกเฉียงใต้ เกาะอีสเตอร์นั้นอยู่ภายใต้การปกครองของประเทศชิลี มีขนาดพื้นที่ของเกาะกินอาณาบริเวณประมาณ 164 ตารางกิโลเมตร มีประชากรท้องถิ่นอาศัยอยู่ประมาณ 5,034 คน เป็นสถานที่ที่ว่ากันว่าที่นี่เป็นใจกลางของโลก บ้างก็ว่าเป็นสะดือของโลกไปนั่น โดยชื่อเกาะอีสเตอร์นั้นถูกตั้งขึ้นตามวันที่มีการค้นพบเกาะนี้ครับ ซึ่งเป็น วันอีสเตอร์ (Easter's Day) พอดีในปี ค.ศ.1722 โดยมาจากการค้นพบของนักสำรวจชาวฮอลแลนด์ เจค็อบ ร็อกเกวีน (Jacob Roggeveen) แรกเริ่มเดิมทีชื่อของเกาะอีสเตอร์นั้นถูกตั้งเป็นชื่อภาษาสเปนครับว่า isla de paschua หรือแปลว่าเกาะอีสเตอร์ในภาษาอังฤษนั่นเองครับ และในปัจจุบันทาง องค์กรยูเนสโก (UNESCO) ก็ได้ประกาศให้เกาะอีสเตอร์เป็นมรดกโลกอีกแห่งหนึ่งด้วยครับ

Funny Photo Click 8 - Feeding Crocs

      สำหรับ Funny Photo ชุดนี้ คงไม่ Funny เท่าไหร่ครับ ออกแนวน่าหวาดเสียวนิดๆ ซะมากกว่า ก็เป็นภาพชุดการให้อาหารแก่ จระเข้ยักษ์ อ้อ พวกนี้ส่วนใหญ่ไม่ใช่จระเข้เลี้ยงตามฟาร์มนะครับ เป็นจระเข้ธรรมชาติ แต่อาจจะพอคุ้นอยู่กับคนกับให้อาหารอยู่บ้าง แต่จระเข้พวกนี้ไม่เชื่องแน่นอนครับ ดูแล้วน่าหวาดเสียวไม่ใช่น้อยเลยทีเดียว ถ้าพร้อมแล้วก็เชิญรับชมกันได้เลยครับ

ประเดิมด้วยภาพนี้ครับ

บันยิพ : อสูรแห่งหนองน้ำ

     กลับมาอัพเดตกันอีกครับ แต่คราวนี้ขออนุญาตเอาบทความเก่าๆ ที่เคยทำไว้นานแล้วมาให้อ่านกันใหม่ ก็มีขัดเกลาตัดน้ำออกไปให้กระชับขึ้น พร้อมแล้วก็อ่านกันเลยครับ

*************

     พาไปรู้จักกับสัตว์ประหลาดกัน มาก็หลายชนิดหลายตัวแล้ว ข้อมูลมากบ้างน้อยบ้าง ก็อย่าว่ากันล่ะครับ พอดีวันนี้สบโอกาสพาไปทัวร์แถวออสเตรเลียกันดูบ้าง มาฟังเรื่องเล่าที่เป็นตำนานเกี่ยวกับเจ้าสัตว์ประหลาดที่มีชื่อเรียกกันว่า บันยิพ (Bunyip) กันดูบ้างครับ สำหรับเรื่องสัตว์ประหลาดหรือเจ้าตัวประหลาดนี้นั้นก็เป็นตำนาน เรื่องเล่าที่ยังคงกล่าวขานกันต่อมาจนถึงทุกวันนี้ ของชาวเผ่าพื้นเมืองของประเทศออสเตรเลีย หรือชนเผ่าอะบอริจินส์นั่นเองครับ โดยตามเรื่องตำนานของชาวอะบอริจินส์นั้นได้เล่ากล่าวเอาไว้ว่า บันยิพ เป็นจิตวิญญาณที่สิงสถิตอยู่ในแม่น้ำ ลำคลอง หนองบึง ทะเลสาบ หรือหากจะบอกว่าเป็นวิญญาณผู้เฝ้าผืนน้ำก็เห็นจะเป็นได้อยู่เหมือนกัน พอนานวันสะสมตบะแก่กล้ามากขึ้น บันยิพ เลยกลายรูปร่างเป็นสัตว์ประหลาด เป็นตัวเป็นตนขึ้นมาให้ผู้คนได้เห็นไปโน่นล่ะครับ 

10 เกร็ดความรู้ที่น่าสนใจ

อัพเดตกันอีกบทความนะครับ คราวนี้มาดูเรื่องเบาๆ กันบ้าง ก็เป็นเรื่องราวทั่วๆ ใกล้ตัวเราทั่วไป เกร็ดเล็กเกร็ดน้อย เอามาให้ดูกันพอเพลินๆ ว่าแล้วก็ติดตามอ่านกันได้เลยครับ

1. หลอดไฟฟ้า
คนส่วนใหญ่เข้าใจว่า โธมัส อัลวา เอดิสัน (Thonas Alva Edison) นักวิทยาศาสตร์อัจฉริยะชาวอเมริกา ได้ทำการประดิษฐ์หลอดไฟฟ้า (Light bulb) ขึ้นเป็นคนแรก อันนี้เป็นเรื่องที่เข้าใจผิดกันมานานครับ แต่แท้ที่จริงแล้ว ผู้ที่ประดิษฐ์หลอดไฟเป็นคนแรกนั้นก็คือ โจเซฟ สวอน (Joseph Swan) นักวิทยาศาสตร์ชาวอังกฤษครับ โดย โจเซฟ นั้นประดิษฐ์หลอดไฟเมื่อปี ค.ศ.1878 นั่นเองครับ

2. น้ำผึ้ง
น้ำผึ้งนั้นเป็นอาหารตามธรรมชาติชนิดเดียวครับ ที่ไม่เกิดการเน่าเสียเมื่อเก็บเอาไว้นานๆ โดยมีการพบโถใส่น้ำผึ้งที่มีอายุกว่าสองพันปี เก่าแก่มากที่สุด ซึ่งถูกค้นพบในสุสาน Yutu and Tjuyu ในหุบเขาแห่งกษัตริย์ ประเทศอียิปต์ เมื่อปี ค.ศ.1905 โดย ธีโอดอร์ เดวิส (Theodore davis) ชาวอเมริกา สภาพที่พบนั้น น้ำผึ้งนั้นยังมีลักษณะเป็นของเหลว และยังสามารถกินได้อยู่เลยครับ

3. ประชากรโลก
หากว่ากันด้วยเรื่องของจำนวนประชากรจำนวนทั้งหมดบนโลกนี้แล้ว ตอนนี้มีจำนวนอยู่เกือบเจ็ดพันล้านคน แต่อย่าคิดว่าจำนวนประชากรจะล้นโลกใบนี้นะครับ เชื่อมั๊ยครับ พื้นที่กว่า 700,000 ตารางกิโลเมตรของรัฐเท็กซัส ประเทศสหรัฐอเมริกานั้นสามารถรองรับประชากรโลกทั้งหมดได้ แต่ในส่วนของพื้นที่เท่านั้นนะครับ

วัตถุและแสงประหลาดบนดาวอังคาร

กลับมาอัพเดตกันอีกครั้งนะครับ หลังจากผ่านไปพอสมควรกับอัพเดตล่าสุด สำหรับเรื่องที่นำมาเสนอคราวนี้ ไปไกลกันถึงดาวอังคารทีเดียวครับ โดยยานอวกาศของนาซ่าสามารถจับภาพบางสิ่งมาได้ เป็นภาพที่น่าสนใจไม่ใช้น้อย เรามาติดตามกันครับ ว่าภาพมันเป็นยังไง ถ่ายติดอะไรมา แล้วทำไมถึงน่าสนใจ

R.I.P Steve Jobd (1955 - 2011)

ขอไว้อาลัยให้กับ สตีฟ จ็อบส์ อัจฉริยะผู้รังสรรค์นวัตกรรมใหม่ๆ อันน่าทึ่งหลายอย่าง ได้จากโลกนี้ไปเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม 2011

ที่ผ่านมาเป็นที่น่าเสียดายครับ ที่โลกนี้ได้เสียบุคคลากรอัจฉริยะไปอีกหนึ่งราย  ถึง สตีฟ จะจากไป แต่เขายังคงมีชีวิตอยู่ในใจแฟนๆ

ที่รักและศรัทธาเขา...ตลอดไป

R.I.P Steve.